Stacja Zmiana

Sortuj: kategoriami | alfabetycznie
Najpopularniejsze w tygodniu
Opis: Stacja Zmiana to podcast dla osób lubiących zmiany, i tych którzy zmian się boją. To podcast o tym, że coś trzeba przywitać, a coś pożegnać, bo w życiu coś się kończy, a coś się zaczyna. Będziemy rozmawiali o zmianach w naszym funkcjonowaniu, dbaniu o zdrowie fizyczne, psychiczne, emocjonalne i duchowe, decyzjach szalonych i decyzjach przemyślanych. Będziemy rozmawiali z osobami, którzy zmiany przeszli, przechodzą lub wiedzą dużo na temat zmian. Podcast prowadzony jest przez Katarzynę Michałowską i Tomasza Nadolnego.
Data dodania: 2020-02-07 21:41:38
Data aktualizacji: 2020-02-25 08:15:06
Audycji w katalogu: 146
Stan:
Wciąż na fali (aktywny)
opublikowany wczoraj
80. Justyna Tworzydło – uważny obieżyświat
Czy zastanawialiście się kiedyś nad tym, że chcecie zostawić wszystko i wyjechać w Bieszczady? Justyna Tworzydło tak zrobiła, nie są to Bieszczady, ale cały świat. Niedługo na podróżniczej liście będzie miała odwiedzonych ponad dwieście rejonów i krajów. Justyna podróżuje od ośmiu lat. Jest introwertykiem, ale w podróży jest odważna, wytrwała i dzielna. Rozmawiam z nią o tym, w jaki sposób można zdecydować się na taki cel i konsekwentnie zacząć go realizować. W jej przypadku życie zawodowe podporządkowane jest temu celowi, ale uważam, że w tej rozmowie Justyna wiele razy was zaskoczy. Rozmawiamy o Afryce, o różnicach kulturowych, byciu samotną kobietą w podróży oraz uchodźcach i ich wyobrażeniu Europy: miodem i mlekiem płynącej. Podczas rozmowy odkryłam jak jestem odmienną osobowością od Justyny. Ta rozmowa to ewidentnie spotkanie ekstrawertyka z introwertykiem. Ja nie potrzebuję, by coś analizować, ja działam. A Justyna daje sobie czas na adaptację i na ocenę. Ale uważam, że jest to mądre. Wiele od niej dostałam podczas tej rozmowy, bo wiem, że właśnie tego potrzebuję tak samo, tylko ja jestem tak skupiona na tym, że coś muszę, że nie daję sobie czasu i przestrzeni na analizę i adaptację. Z podziwem rozmawiałam z tą małą kobietką, bo Justyna nie należy do kobiet mega śmiałych, a z drugiej strony ma w sobie wielką siłę i determinację, by przełamywać swoją strefę komfortu. Gdy pytam Justynę jak ona sobie radzi ze stresem wchodzenia w nowe kultury, mówi, że myśli o celu długoterminowym. Nie chce by jej chwilowy dyskomfort przeszkadzał w zdobyciu większego celu. Oj jak bardzo bym tak sama chciała to umieć… Ciekawe myśli z rozmowy: Od rodziców dostawałam książki o podróżach po świecie. Już teraz rozumiem co mnie zainspirowało do podróżowania. Zaczęłam od wypadów weekendowych do krajów leżących blisko. Miałam taki cel, by zobaczyć, gdzie na świecie jest największa potrzeba. Odkryłam, że tam gdzie najwięcej pomocy potrzeba, jest miejscem, gdzie jest największa radość. Będąc wolontariuszką w hospicjum zaczęłam się zastanawiać, jak chcę żyć, by swego życia nie żałować? Jeśli mam pojechać gdzieś ponownie, to już się tego nie boję i jest to dla mnie największą frajdą. Chwilowy dyskomfort nie może mnie powstrzymać przed większymi rzeczami. Jako człowiek przeżywamy różne emocje w różnych momentach, ale to nie oznacza, że tak będziemy się cały czas czuć. Jesteśmy tak stworzeni, by zabezpieczać się przed pewnymi nowymi doświadczeniami, szczególnie stresującymi. Ale świadomość tego może pomagać przełamać tę barierę. Wolę pojechać na dłużej do jakiegoś kraju, by mieć czas na wyrobienie powtarzających się schematów, niż bycie na ciągłej adrenalinie. Czas daje mi możliwość wczucia się w rolę tubylców, życia na chwilę ich życiem. Zrozumieć kogoś tok myślenia. Każdy ma jakieś umiejętności, jedni umieją przetrwać w buszu, inni na Syberii, a inni w wielkim mieście. Ale nikt przez to nie jest ani gorszy, ani lepszy. To nie jest kaprys, tylko część mego istnienia. Potrzebuję być w wielu miejscach, ponieważ to jest moja tożsamość. Nie chcę bać się życia, nie chcę bać się świata.
pobierz 47.0 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 15 dni temu
KTIP - Wyloguj swój mózg
Opowiadam o książce Andersa Hansena pt.: Wyloguj swój mózg, czyli wracam do tematu higieny życia w dobie życia podwójnym życiem. Posłuchaj tego podcastu, by jeszcze raz zweryfikować swoje podejście do korzystania z telefonu komórkowego. Chodzi mi głównie o to, byś odkrył/odkryła swoje słabości i miejsca, które powodują marnowanie czasu w sieci. Książka “Wyloguj swój mózg” zachęciła mnie do skonfrontowania się z moimi nawykami oraz pokazała, jakie dobre nawyki mogę budować. Mam nadzieję, że w tym KTIpie też was do tego zmobilizuję. W temacie “życia podwójnym życiem” nagrałam już kilka Ktipów i rozmów, ale lektura książki zmobilizowała mnie, by jeszcze raz poruszyć ten temat. Autor w zaskakujący sposób łączy lęk z cyfrowym uzależnieniem oraz tłumaczy zależność pomiędzy wysiłkiem fizycznym, a naszą koncentracją i dobrym samopoczuciem. Najbardziej zainteresował mnie rozdział o tym, jak używanie telefonów komórkowych wpływa na naszą pamięć i koncentrację. Jeśli ktoś śledzi odkrycia naukowe związane z budową i praca naszego mózgu, to zauważy, że brak koncentracji jest powiązany z rozwojem nowych technologii i naszym ich konsumowaniem. Autor porusza temat spłycenia relacji rodzinnych oraz obszernie omawia wpływ technologii na dzieci i młodzież. W Polsce mamy badania w tym temacie i od jakiegoś czasu Maciej Dębski z Fundacji “Dbam o mój z@sięg” bije na alarm. W jego raportach odnajdziemy kilka twardych danych, jak na przykład to, że 60% rodziców nie pomaga swoim dzieciom odnaleźć się w cyfrowej rzeczywistości. Anders Hansen wyjaśnia te zależności i pokazuje konsekwencje nadużywania telefonów - ale uwaga! nadużywanie, to korzystanie z nich powyżej 3 godzin dziennie. I tu jestem bardzo ciekawa ile czasu korzystacie z waszych telefonów? Jakie macie nawyki? Czy zauważacie spadek koncentracji i luki w pamięci? Ja tak! Dlatego wciąż się zmagam i pracuję nad tym, by prowadzić higieniczne życie, ale nie jest to łatwe, bo zastrzyk dopaminy kusi mnie cały czas. Jeśli macie jakieś myśli w tym temacie, napiszcie do mnie o tym: kasia(at)stacjazmiana.pl Mój artykuł dla “Meritum” na temat życia podwójnym życiem: [link] Mój tekst o higienie korzystania z social mediów: [link] Rozmowa z Maciejem Dębskim - prezes Fundacji “Dbam o mój z@sięg”: [link] Ogólnopolskie badanie “Młodzi cyfrowi”, polecam tę lekturę. Skrócona wersja, czyli omówienie badań: [link] Całe badania: [link] Odsłuchaj KTIP - Kubeł zimnej wody: [link] Życie online, to życie podwójnym życiem - nasza rozmowa z Tomkiem Nadolnym: [link] Rozmowa z Marcinem Gromke, kto analizuje nasze kliki? [link] Rozmowa z Katarzyną Szymielewicz, co się dzieje na styku człowiek-technologia? [link] Black mirror, jak będzie wyglądała nasza najbliższa przyszłość? [link] Strategiczna przerwa, czyli o tym dlaczego spada nasza produktywność: [link] KTIP - rzuciłam Facebooka: [link] Kilka mądrych rad od Michała Wolskiego (słuchacza Stacji Zmiana): 1. Telefony i tablety leżały od zawsze na stołach. Dzieci do 7-8 roku życia nigdy nie dostały telefonu jako zabawki by zająć im czas i mieć "spokój". 2. W czasie posiłków nie ma na stole telefonów, nie jemy też oglądając TV. 3. Jak jemy i dzwoni telefon to nie odbieramy. 4. Dzieci mają limit na korzystanie z telefonu do 2h dziennie w godzinach 7:00-20:00. 5. Dzieci mają telefon na kartę. Rachunki pokrywają ze swojej kieszeni (tygodniówka, prezenty od dziadków itp.). 6. Odinstalowane wszystkie social media w komórce. Pocztę sprawdzam 2-3 razy dziennie. 7. Zmierzamy do JOMO (joy of missing out). Wyzwania: By poranek i dzień nie kończył się w zerknięcie w smartfona. By nauczyć dzieci żyć, choć częściowo offline i by to nie wpływał na ich relację z rówieśnikami.
pobierz 40.9 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 27 dni temu
79. O Wilnie i naszej tożsamości - rozmowa z Aną Matusevic
Przyjechała z Wilna do Polski w wieku siedemnastu lat. Została. Mieszka w Polsce od siedemnastu lat. Rozmawiamy z Aną Matusevic o trudnym temacie tożsamości, życiu na pograniczu, o Wilnie (mieście cudownym), zaangażowaniu społecznym i kulturze, a na koniec o organicznym podróżowaniu. Ana od najmłodszych lat była zaangażowana społecznie, bo już w szkole średniej otrzymała dyplom za osiągnięcia w tej dziedzinie. Współpracowała z Kurierem Wileńskim i Gazetą Wileńską. Była też harcerką. Gdy przyjechała do Polski zaczęła działać. Blogerka, fotografka, podróżniczka, wolontariuszka i społeczniczka. Prowadziła bloga poświęconego książkom i to doprowadziło ją do celu - zajmowania się festiwalami literackimi z ramienia Instytutu Kultury Miejskiej w Gdańsku. Wcześniej pracowała w centrum wolontariatu, gdzie organizowała wizyty studyjne dla młodzieży z krajów byłego Związku Radzieckiego. Ta rozmowa była moim wielkim zaskoczeniem, bo nie miałam pojęcia, jak moje losy splecione są z historią Any. Dzięki niej dużo zrozumiałam i poukładałam sobie tematy z przeszłości. Znalazłam po części odpowiedź dlaczego moja mama jest jaka jest, a to całkiem fajne uczucie. Ana dziękuję ci za tę rozmowę! A was zapraszam do posłuchania! Blog Any: [link] Podcast Any: [link] Festiwal Europejski Poeta Wolności, który organizuje Ana: [link] Kilka ciekawych myśli z rozmowy: Język polski w Wilnie różni się od rozumianego przez nas języka polskiego. Jak ktoś z Polski pojedzie do Wilna i porozmawia po polsku, to zrozumie o co chodzi. W Polsce jest organizowana olimpiada języka polskiego. Uczniowie ze szkoły z Wilna mogli również brać w niej udział i często zdobywali pierwsze miejsca. Zawsze się zastanawialiśmy, jak to możliwe, by Wilniuki byli lepsi z języka polskiego od Polaków. Osoby, które mieszkają w Wilnie i są z pochodzenia Polakami, mówią o sobie wilniuki. Wileński nie jest skodyfikowany, więc wileński w mojej rodzinie może być zupełnie inny niż w innej rodzinie. Wychowanie się na pograniczu dało mi otwartość na drugiego człowieka. Mieszkanie na pograniczu uczy też otwartości i wrażliwości. Kiedy mieszkasz na pograniczu, ciężko jest ustalić swoją tożsamość. Tożsamość jest wielowymiarowa, bo z jednej strony to tradycja, kultura, język, a z drugiej strony, trzeba zadać sobie pytanie, co jest dla mnie ważne, co najbardziej cenię w ludziach, co czyni mnie szczęśliwą? Nasza tożsamość może się zmieniać. Z jednej strony jesteśmy mieszkańcami tej samej ziemi, a z drugiej strony jest mi bliższe pojęcie małej ojczyzny bliższe jest mi miasto, w którym mieszkam. Bardzo cenię i wspieram samorządy lokalne. Lubię podcasty, bo są naturalnym sposobem przekazywania treści. Jak znajdziesz taką pracę jaką lubisz, to będziesz non stop w pracy.
pobierz 45.1 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany ponad miesiąc temu
78. Wielkie rzeczy nie przychodzą od razu – Agata Strzyżewska
Agata Strzyżewska jest prezeską Fundacji Wszystko Jest Możliwe, youtuberką, która pracuje z ludźmi bezdomnymi w Gdańsku oraz regularnie wyjeżdża do Pakistanu, by pomagać innym. Tam razem z mężem uwalnia ludzi z niewolniczej pracy. Agata opowiada o pracy z bezdomnymi ludźmi, nadawaniu godności drugiemu człowiekowi. Agata opowiada jak zaczęła prowadzić swój kanał na YouTube, bo przecież „ludzie po czterdziestce rzadko zaczynają tego rodzaju projekty”. Metafizyczna opowieść o tym jak małżeństwo z Kaszub może pomagać potrzebującym rodzinom na końcu świata, czyli niezwykła opowieść o wyjeździe do Pakistanu. Bardzo ciekawy podcast o pomaganiu i odważnych krokach, które prowadzą do wielkich rzeczy. Polecam! Kasia(at)stacjazmiana.pl Strona Agaty Strzyżewskiej: [link] Kanał Agaty Strzyżewskiej: [link] Fundacja Wszystko jest możliwe: [link] Jak można pomóc? [link] Definicja pracy niewolniczej, kto to jest niewolnik?: [link] Przypominam rozmowę na temat bezdomności z Piotrem Olechem: [link] Ciekawe wątki z naszej rozmowy: Robię dużo w społecznej sferze, ale nie było to moim marzeniem, ani nie kończyłam w tym kierunku studiów. Zawsze chciałam być architektem. Często zastanawiałam się kiedyś: po co studiuję fizykę? Teraz już wiem! To zahartowało mój charakter. Kiedy na początku to my kochamy ludzi, to ludzie zazwyczaj odpowiadają nam tym samym: miłością i otwartością. Możemy być trampoliną dla innych ludzi, do czegoś więcej, do ich następnego kroku. Problem jaki napotykamy w pracy z ludźmi na ulicy jest taki, że nam bardziej zależy niż im. Staram siebie nie szufladkować i nie patrzeć na to jak żyją inni, by się nie sugerować, ale robić swoje. Prowadzenie kanału na YouTube nie było dla mnie proste. Ludzie po czterdziestce rzadko zaczynają takie projekty. My sami nakładamy na siebie jakieś bariery i ramy. Stawiamy płoty, których sami nie możemy przeskoczyć. Nasza inicjatywa łączy ludzi, którzy chcą pomagać. Wróciliśmy z pierwszej podróży do Pakistanu mocno przygnębieni ogromem potrzeb tego kraju. Kiedy angażujemy się w pomoc innym ludziom, to nas uzdrawia z egoizmu. Spotkaliśmy ludzi, którzy urodzili się jako niewolnicy. Ludzie wolni się uśmiechają. Niewolnicy nie umieją się uśmiechać. Niewolnik nie ma nadziei, nic go nie cieszy, niewolnik po prostu płacze. Czasami lęk rodziny jest tak wielki, że trzyma nas w jednym miejscu bez możliwości zmiany. To co się dzieje w naszym życiu, nie musi być wcale wielkie w oczach innych. Jeśli masz przekonanie w życiu, że masz coś zrobić, to końmi się ciebie od tego nie odciągnie. Idziesz i to robisz. Możemy robić wspaniałe rzeczy, one dzieją się na poziomie naszego serca i naszych wyborów. Nie potrzeba do tego pieniędzy, bo jeśli ktoś inny zobaczy co robisz, uwierzy w to, to znajdą się też na to pieniądze. Większość projektów, które zaczynaliśmy były bez pieniędzy i bez ludzi. Wydawało się, że tylko my w to wierzymy. Ważne jest to, by wytrwać, nie rezygnować…
pobierz 44.5 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 2 miesiące temu
KTIP Jak utrzymać równowagę? Nauczyć się planowania!
W KTIPie dzielę się sposobem planowania długoterminowego, który pomaga mi w utrzymaniu równowagi w życiu. Przypominam podcasty, które mówiły o elementach planowania, ale tym razem opowiadam o procesie od początku do końca. Kiedyś profesor J. McRae Mellichamp, nauczył mnie nowatorskiego podejścia do planowania. Osiągnął sukces, ponieważ pomimo mojej osobowości - dobrze funkcjonującej w chaosie, wdrożenie tego procesu sprawiło, że moje życie buduję na stabilnych podstawach, a dodatkowo od lat unikam wypalenia. Mówię o krokach takich jak: misja życiowa, role i cele życiowe, utrzymanie równowagi, matryca pilności oraz wpisanie zadań w kalendarz. Kilka podcastów w temacie planowania i proaktywnego podejścia do swego życia: Można zmienić, naprawić, wdrożyć lub zaplanować jedną rzecz: [link] Rozmowa o misji życiowej i ostrzeniu piły: [link] Zarządzanie sobą w czasie: [link] Strategiczna przerwa: [link] Zapraszam na warsztat ze mną (8 stycznia)- Jak żyć w równowadze, robiąc to, co jest do zrobienia? Zaplanuj skutecznie 2020!: [link]
pobierz 24.0 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 2 miesiące temu
77. Nie muszę już wykrzykiwać swojej opinii – Bartek Cicharski – magik Excela, improwizator.
Czy matematyka i kreatywność musi się wykluczać? Niekoniecznie! Bartek Cicharski jest tego przykładem, że pracując w finansach, będąc magikiem Excela, poza pracą mógł być blogerem, fotografem, podcasterem i improwizatorem. Rozmawiam z Bartkiem, by udowodnić, że jeśli mamy pracę, która porusza nasze analityczne strefy, to możemy rozwijać się kreatywnie w czasie wolnym. Bartek nie jest aktorem i raczej nie chce uprawiać tego zawodu, jednak z pasji rozwija się w aktorstwie i improwizacji. Bartek prowadził w swoim życiu kilka blogów, a my spotykamy się z trakcie zmiany, ponieważ kilka tygodni wcześniej wygasła domena bolga Bartka i on jej nie przedłużył. Tłumaczy dlaczego zmieniło się jego podejście do blogowania. A mnie ciekawi droga blogera, który wyrósł z krótkich spodenek oznajmiania swojej opinii całemu światu. Zastanawia mnie, czy jest to jeden z wielu blogerów, który porzucił swoje teksty i już nikt o nim nie będzie pamiętał? Bartek dojrzał, rozwinął się i poszedł własną drogą w kierunku sceny i improwizacji. W 2012 roku Bartka blog został wyróżniony podczas Blog Forum: [link] Teksty Bartka adresowane do studentów, które są na stronie podprad (zamieszczę ich więcej): [link] W sprawach Excelowych - można Bartka znaleźć tutaj: [link] Bartka podcast: [link] Dwie grupy impro, w które Bartek jest zaangażowany: Czterej: [link] Pro Forma: [link] Facebook, gdzie od czasu do czasu Bartek chce pisać: [link] Blog Bartka, który pozostał: [link] Twitter: [link] Instagram: [link] Ciekawe myśli z rozmowy: Mimo, że pracuję z liczbami, lubię myśleć o sobie, jako o humaniście, ale w klasycznym wydaniu. Zrezygnowałem z blogowania. Nie chodzi o to, że nie mam się czym dzielić. Dojrzałem i już wiem, że nie muszę się wszystkim dzielić. Mam świadomość, że coś wiem, nawet mam doświadczenie, ale czy koniecznie muszę to opowiadać tłumom? Żyjemy w świecie, gdzie każdy ma swoją opinię i każdy jest przyzwyczajony do tego, by swoją opinię wykrzyczeć w świat jak najgłośniej. Teraz bardziej się mówi dźwiękiem i obrazem niż słowem pisanym. Bycie blogerem jest próżne. Nie tylko mówię innym jak mają żyć, ale również liczę swoich odbiorców i lajki. Część moich tekstów została na serwerze hostingowym, mogę je wyciągnąć, ale nigdy tego nie zrobię. Blogowanie ma niski próg wejścia i wyjścia. W każdej chwili możesz coś tworzyć, a potem to porzucić. Efekt wypalenia przychodzi zawsze. Czy w pracy, czy w pisaniu lub innym tworzeniu. Ale najważniejsze jest to, by zadać sobie pytanie: po co ja to właściwie robię? Jaki jest mój cel? Znajdź coś, co cię kręci, zrób sobie z tego źródło dochodu, a nigdy nie będziesz miał czasu wolnego. To co bierzemy od widza, to nie kilka złotych za bilet, ale dwie godziny z jego życia. I to jest bardzo wysoka cena. Robienie impro sprawia, że uważniej słucham, dążę do tego, by zrozumieć co ktoś miał na myśli i mówić, w taki sposób, by wszystko było jasne. Mimo, że szaleję na scenie, w gruncie rzeczy jestem introwertykiem. Nie ważne ile przeżyłem i co za mną, ale czy na serio mam być tą osobą, która mówi innym, hej! zróbmy to inaczej!?
pobierz 46.2 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 3 miesiące temu
10 aplikacji monitorujących jakość powietrza - zrób czujnik i złap oddech!
W KTIPie wytłumaczę jak oddychamy i czy nosić maseczki oraz podam 10 aplikacji monitorujących smog. Opowiem jak to się stało, że mam osobisty czujnik smogu na balkonie i będę was zachęcała do włączenia się w ruchy społeczne działające na rzecz zmiany jakości powietrza. Wyjaśnię też, co się dzieje ze smogiem, gdy eliminujemy większe pyły, które powstają w wyniku spalania. Zapraszam do słuchania! W podcaście powołuję się na książkę “Złap oddech. Jak oddychać, żeby żyć dłużej.”, dr Michael Barczok, wydaną przez Prószyński i S-ka: [link] Jakość powietrza w Polsce. Sprawdzasz – widzisz – wiesz!: [link] [link] Opiera się na automatycznych pomiarach prowadzonych w ramach Państwowego Monitoringu Środowiska (PMŚ) wykonywanych przez wojewódzkie inspektoraty ochrony środowiska. Aplikacja prezentuje wyniki bieżących 1-godzinnych pomiarów stężeń poszczególnych zanieczyszczeń bezpośrednio z krajowej bazy danych jakości powietrza JPOAT 2,0. Stacje monitoringu jakości powietrza wykonujące pomiary automatyczne oraz manualne dostępne są na portalu Jakości Powietrza pod adresem: [link] Można je wyszukać wpisując nazwę miejscowości lub ulicy w Wyszukiwarce stacji pod adresem [link] Dane archiwalne dostępne są w zakładce Bank danych pomiarowych pod adresem [link] Airly: [link] IOS [link] Kanarek - ostrzeżenie o smogu - współpracuje z asystentem google: [link] World Air Quality, AirVisual (rankingi, podsumowania, cały świat): [link] Na przykład można obejrzeć kraje najbardziej zanieczyszczone na świecie 2018 (PM2,5): [link] Zanieczyszczenie Powietrza - monitorowanie smogu: [link] nie ma na IOS Smog Polska (Wojciech Kulik) Android i IOS: [link] Smog Alert: [link] App Store na IOS: [link] Smog Polska Info 2019 – jakość powietrza [link] IOS [link] Krakowski Alarm Smogowy - ruch społeczny - może więcej niż jakakolwiek aplikacja: Strona: [link] Fb: [link] Krakowski Alarm Smogowy to ruch społeczny, który powstał w odpowiedzi na dramatyczną jakość powietrza w Krakowie. Od kilku lat docierały do nas informacje, że oddychamy najbardziej zanieczyszczonym powietrzem spośród miast europejskich, a także że ponadnormatywne stężenia są przekraczane w Krakowie przez ponad 200 dni w roku. Jest również Warszawski Alarm Smogowy - czekamy na ich działania i czas, by Warszawa również stała się zieloną wyspą: [link] FB: [link] TT: [link] Luftdaten - polecam najmocniej, bo to ruch społeczny budujący i monitorujący czujniki: [link] Polska strona Luftdaten: [link] Forum - pytania i odpowiedzi na temat instalowania czujników i wyzwań z tym związanych: [link] Mapa Polski: [link] Miernik jakości powietrza (można kupić - ale nie jest tani, kosztuje 500zł): [link] Zestaw do czujnika Luftdaten (można kupić i zrobić samemu zestaw - 160zł): [link] Książka “Złap oddech. Jak oddychać, żeby żyć dłużej.”, dr Michael Barczok: [link] O budowaniu swojego czujnika powiedział Tomasz Nadolny tutaj: [link] Dziękuję za pomoc w nagraniu podacstu, za podzielenie się waszymi obserwacjami na temat używanych przez was aplikacji monitorujących smog: Artur ([link], Iza ([link]) Hardy ([link], Darek ([link], Robert ([link], Niedoszły ([link]) - wielkie #FF do was leci ode mnie!
pobierz 31.7 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 4 miesiące temu
76. Mi nie odbiło-podcast z Kasią Kant-Wysocką-wygrała milion w teleturnieju stacji TVN Milionerzy
Katarzyna Kant-Wysocka jest humanistką pracującą w marketingu. Kiedyś pani bibliotekarką, później blogerka promująca dobre maniery. Niedawno, ku zdumieniu jej przyjaciół, wygrała milion złotych w teleturnieju stacji TVN – Milionerzy. Rozmawiamy o pieniądzach i co się dzieje, jeśli w jednej chwili musisz stanąć w blasku fleszy. Jak taka zmiana wpływa na życie i postrzeganie mediów? Czy po wygranej chcesz zmienić swoje życie? W podcaście znajdziecie również kilka myśli o komunikowaniu się w sieci, blogowaniu, pisaniu kryminału oraz hodowli szczurów. Kasi blog: [link] Warto obejrzeć kilka emocjonujących fragmentów programu Milionerzy, gdy Kasia Kant–Wysocka wygrywa milion: [link] Wspominam o artykule „Kryzys wieku średniego”, warto wnikliwie przeczytać, jeśli macie taką możliwość: [link] Materiał na temat dobrych manier, rozmowa z profesorem Zenonem Licą z Uniwersytetu Gdańskiego, o którym wspominam w rozmowie: [link] Podczas rozmowy z Kasią przypominamy test Gallupa, warto go zrobić i odkryć swoje mocne strony: [link] W kontekście tej rozmowy, warto sobie przypomnieć podcast z Markiem Twarogiem o dziennikarstwie: [link] Ciekawe myśli z naszej rozmowy: Zawsze będę uważała wygranie w Milionerach, jako punkt zwrotny w moim życiu. Całe życie myślałam o sobie, że jestem tchórzem, bo się zawsze wszystkiego bałam. Kiedy wygrałam, okazało się, że jednak potrafię. Staram się nie mówić, że udało mi się wygrać. Udać się może wygrana w Totolotka, bo jest to przypadek. A ja pracowałam nad tym, by rozwijać swoją wiedzę ogólną. Prawdziwych przyjaciół poznaje się w sukcesie. Komentarze w internecie są powiązane z płcią. Bo gdybym była mężczyzną, nikt by tak wnikliwie nie analizował mego wyglądu. Ludzie mylą wolność słowa z hejtem lub chamstwem. Bo wolność słowa nie polega na tym, że musimy wszędzie wygłaszać swoje zdanie. Warto sobie zadać pytanie podczas dyskusji w internecie, czy ja naprawdę muszę swoje zdanie wyrazić i czy to zdanie coś zmieni.
pobierz 36.3 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 4 miesiące temu
75. Mam kreatywne swędzenie mózgu - Tyśka Lewandowska
Młoda dziewczyna ze Szczecinka, podbiła świat, a potem wróciła do Polski, by razem z mężem rozkręcić biznes. Ten podcast to energetyczna opowieść o przygodzie życia, zmaganiu z porannym wstawaniem, rozwijaniu biznesu w polskich warunkach, upcyklingu tworzeniu puzli i zwiedzaniu świata. W domu Tysi zawsze było pełno gości. W szkole średniej śpiewała i grała w kapeli rockowej oraz chciała zostać akustykiem. Jej wybory edukacyjne poszły w innym kierunku, a w trakcie studiów rozpoczęła swoje podróżowanie. Tyśka nie znosi rutyny, kocha zmianę i dobrze się w nią czuje. Osoby, które są mniej odporne na zmianę, mogą uczyć się od Tysi optymizmu i proaktywności. A ludzie, którzy zmianę kochają, będą razem z Tyśką starali się zapanować nad impulsem do zmian, bo można kochać zmiany, ale ciągłe ich inicjowanie może męczyć rodzinę i współpracowników. Dewiza Tysi, to robić uczciwie biznes, mieć niewiele, nie balować za dużo, odkładać pieniądze na podróżowanie. Tyśka w 2007 wyrusza w pierwszą podróż. Uczy się zaufania do ludzi i siebie. Odkrywa najważniejszą lekcję życia: mogę czuć się szczęśliwa nawet, jeśli zwiedzam sama świat. Rozmawiamy o powrocie do Polski i zderzeniu z bezwzględnym systemem. Okazało się, że nie jest łatwo robić coś po swojemu, ze spadającymi pod nogi kłodami w postaci utrudnień ze strony państwa i prawa. Ale nie poddają się, razem z mężem, walczą nadal. Obecnie prowadzą akcję zbierania funduszy na “wspieram to”, ponieważ chcą rozwijać swój pomysł produkowania drewnianych puzli. Można jeszcze przez kilka dni wesprzeć projekt zapuzlowani, a cel jest już prawie osiągnięty: [link] Tyśka Lewandowska prowadzi wspólnie z mężem dwie firmy: Avocado Pracownia Twórcza i 4Rest. [link] [link] Wywiad Z Tyśką i jej mężem: [link] Firma, którą Tysia współzałożyła w Malezji: [link] Artykuł o byciu przedsiębiorcą, bo gdy jesteś przedsiębiorcą, nie zawsze możesz robić to, co kochasz (polecam tekst Pawła Tkaczyka): [link] Kilka ciekawych myśli z naszej rozmowy: Każda zmiana prowadziła mnie do miejsca, gdzie jestem teraz. Jakbyś mi powiedziała: pakuj rzeczy, jedziesz do RPA, będziesz robić to i to. Nie ma problemu. Ruszam! Bardzo szybko wiedziałam, że nie mogę dla nikogo pracować. Na studiach dostałam lekcję - nieważne co, rób swoje kobieto! W pewnym momencie zrozumiałam, że mogę oceniać jakość swoim okiem, a inni mi zaufają. Przełom, że “nie ma się czego bać i trzeba zaufać sobie”, nastąpił u mnie około trzydziestki. By przeżyć przygodę, nie trzeba na nikogo czekać, tylko wyruszyć w nią samemu. W Polsce dużo problemów wynika z tego, że ludzie nie wierzą w siebie. Kieruje nimi strach. Myślałam, że gdy będę swoim szefem, będę pracowała kiedy chcę. Stało się tak, że pracowałam cały czas, nawet po 60 godzin w tygodniu. Spakuj się, rozdaj wszystko co masz i wyjedź. To jest proste dla mnie . Pierwsze dwa lata prowadzenia działalności, gdyby, nie pomoc znajomych i rodziny, nie dalibyśmy rady. Odwiedzasz ludzi po powrocie z emigracji, a wszyscy mają takie same meble. Dopóki nie robisz tego, co cię jara i kręci, to nigdy z tego nic nie będzie tak naprawdę. Często opowiadam historie ze swojego życia, są ludzie których to zmęczy, a są ludzie, którzy to uwielbiają.
pobierz 62.3 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 4 miesiące temu
10 świetnych aplikacji, które ćwiczą nasz mózg
10 świetnych aplikacji, które ćwiczą nasz mózg Multitask to słowo, którym możemy określić każdego z nas. Każdego dnia odbieramy miliony wiadomości i zapoznajemy się w tysiącem informacji. Przez to nasz mózg jest przeciążony i nie rozwija się tak, jak powinien. By zadbać o mózg, warto mózg ćwiczyć. Ćwiczenia polegają na nauce zapamiętywania, kojarzenia, liczenia i koncentracji. W podcaście przedstawiam dziesięć, wg mnie, najlepszych aplikacji, dzięki którym można ćwiczyć mózg. Jeśli zaczniesz korzystać z trzech wybranych aplikacji każdego dnia (wystarczy kilka minut), dostrzeżesz, że twoja pamięć dynamicznie się rozwija. Do nauki języka polecam Duolingo i Memorise. Do ćwiczeń pobudzających logiczne myślenie, koncentrację i pamięć Peak oraz Lumosity. Bardzo ważne jest rozwijanie się w liczeniu. Do tego polecam Sudoku.com i Elevate. Jeśli chcesz się rozwijać w niekonwencjonalnym rozwiązywaniu zadań i problemów, polecam Enigmbox i TrickyTest2. Rozwiniesz widzenie przestrzenne, gdy rozwiążesz kilka kart w aplikacji Mekorama. Twórcza i rozwijająca zabawa dla ciebie, twego zespołu i rodziny to aplikacja Zgadnij co to? i Zgadnij co to 2? Na końcu usłyszysz bonus – gra DUAL stworzona przez Sebastiana Gosztyłę z Chicago. Duolingo [link] Memorise [link] Peak [link] Lumosity [link] Sudoku.com [link] Elevate [link] Enigmbox [link] TrickyTest2 [link] Mekorama [link] Zgadnij co to? i Zgadnij co to 2? [link] DUAL, jako bonus: [link]
pobierz 28.4 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 5 miesięcy temu
74. Murale zaczęły się w Gdańsku – Piotr Szwabe
Życie pod prąd, antysystemowość, poczucie wolności, wytrwałość i waleczność, to wartości Piotra Szwabe. Rozmawiamy o procesie tworzenia przez pryzmat gdańskiego osiedla – Zaspy. Patrzymy na galerię muralu oczami artysty malarza Piotra Szwabe. Czy zastanawialiście się kiedyś nad tym, jak to jest być malarzem? Czy jest to zawód czy profesja? Czy jako artysta można być wiernym kodeksowi wartości i osiągnąć sukces? Bo może sukcesem jest wyrażenie siebie nie zważając na ocenę innych? Piotr w rozmowie porównuje pracę malarza, do gry w tenisa: jesteś sam i walczysz sam. Mówi też o tym, że gdy zaczyna się coś nowego, to może się to spotkać z niezrozumieniem i obojętnością. Wspomina jak powstawała jedna z największych galerii muralu w Europie oraz malowanie podczas Festiwalu Monumental Art. Strona Piotra Szwabe i jego twórczość: [link] O Piotrze Szwabe w Wikipedii: [link] Obrazy Piotra Szwabe na sprzedaż: [link] Piotr Szwabe zaczynał od malowania muralów na węźle Kliniczna w Gdańsku: [link] Możecie obejrzeć murale na Zaspie poprzez stronę: [link] Zapraszam na spacery z przewodnikami, które koordynuje i organizuje Instytut Kultury Miejskiej: [link] Festiwal Monumental Art.: [link] Warto obejrzeć opowieść o Festiwalu Monumental Art.: [link] Instytut Kultury Miejskiej czuwał nad Festiwalem Monumental Art.: [link] Kto chce poznać Piotra Szwabe osobiście, może pójść na koncert do Klubu Plama (ul. Pilotów 11), 3 października (czwartek): [link] Kilka myśli, które padły w rozmowie z Piotrem Szwabe: W Polsce jest taki problem, że nie chwali ludzi, którzy zaczynali ruchy malarskie. Na zachodzie szanuje się prekursorów. Jeśli chodzi o Akademię Sztuk Pięknych, z założeń ideologicznych, zawsze byłem kontra tak zwanemu „akademizmowi”. Jesteśmy zbudowani z przeżyć. Polecam każdemu młodemu człowiekowi wyjazd za granicę. To dobrze robi na głowę. Musimy zrozumieć, że zawód artysty to profesja i wymaga zapłaty. W Polsce kupuje się obrazy, ale chce się zapłacić jak najmniej. Jeśli człowiek jest o czymś przekonany, że to, co robi ma wartość artystyczną, powinien nie zważać na ocenę, tylko iść dalej do przodu. Codziennie staram się być w swojej pracowni. To jest jak narkotyk. Warto mieć w życiu coś, co cię kręci. Mało ludzi chce studiować malarstwo. To jest cierpienie, gdy artysta tworzy coś, a nikt go nie rozumie. Temat murali się skomercjalizował. Wiele z nich powstaje pod konkretne zamówienie. Wolę oglądać fajne murale, niż pastelowe blokowiska. Jeśli człowiek nie będzie robił tego, do czego został powołany, to zmarnieje w tym życiu. By wyzwolić kreatywność, potrzebujemy twórczego fermentu.
pobierz 51.9 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 5 miesięcy temu
73. Zachować twarz – rozmowa ze Zbyszkiem Pawlakiem o kulturze wschodu i zachodu
Zbyszek Pawlak jest obieżyświatem, patrzy na zjawiska kulturowe i zmiany kulturowe doświadczając kultury innych narodów. W podcaście rozmawiamy o różnicach pomiędzy kulturą wschodu i zachodu. Zbyszek dekadę przeżył na wschodzie, drugą dekadę na zachodzie. Jednak, ponieważ na Jedwabny Szlak wyjechał w wieku 22 lat, mówi, że wschód przeszedł przez niego, pozostał tam i już nigdy go nie opuści. Czy można się nauczyć wschodu, czy można wschód zrozumieć? Czym różni się wschód od zachodu? O tym pozmawiamy, nad tym się zastanawiamy. Podcast powinien szczególnie zainteresować ludzi, którzy pracują z ludźmi ze wschodu, ale tych , którzy pracują z ludźmi zachodu. Ta rozmowa pomoże ci lepiej zrozumieć siebie, ale również lepiej zrozumieć odmienną kulturę po zachodniej stronie Polski, jak i po wschodniej. Jakie są konsekwencje tego, że Polska leży na granicy dwóch kultur. Ważna rozmowa, jest długa, więc polecam wysłuchać ją na raty, ale na pewno do końca, bo to są maga ważne treści. Opowiadałam o książce Zbyszka Pawlaka w Ktipie: [link] Gry skończone wiążą się z kulturą zachodu, gdy nieskończone z kulturą wschodu, polecam posłuchanie Ktipa: [link] Strona Zbyszka Pawlaka: [link] FB [link] Zbyszek Pawlak prowadzi konsultacje o zarządzaniu pracownikami ze Wschodu: [link] Wystąpienie Zbyszka Pawlaka na TEDx Warsaw [link] Strona książki Pęknięte Miasto: [link] Strona do książki Wschodnie DNA: [link] Reportaż o największym zamachu terrorystycznym w Europie: [link] Bardzo ciekawe radiowe na temat Wschodu na Youtube, [link] Afganistan - niebezpieczne marzenia [link] Ciekawe myśli z rozmowy ze Zbyszkiem Pawlakiem: Na wschodzie na zegarek się nie patrzy. Talibowie mają powiedzenie: wy macie zegarki, a my mamy czas. Na wschodzie nie zadaje się pytań dlaczego się spóźniłeś, bo to jest niekulturalne. Na wschodzie wszystko dzieje się ze względu na relacje. Świat dzieli się na wschód i zachód. Na wschodzie, jeśli się nie targujesz, to nie szanujesz sprzedawcy. Telewizja śniadaniowa na wschodzie to bazar, tam dowiesz się wszystkiego o świecie i o swoich sąsiadach. Zachód zawsze patrzy na wschód z góry. Chińczycy inaczej budują biznes, bo budują go z myślą o następnych pokoleniach. Jeżeli nie rozumiemy, że na wschodzie miarą sukcesu są relacje, a nie czas, trudno nam będzie robić pieniądze we współpracy ze wschodnią kulturą. Wschodnia kultura uwielbia opowiadać bajki. Na wschodzie nie zarabia się, albo się nie produkuje. Tam albo się ma, albo się nie ma. Im bliżej, tym trudniej. Wschodni pracownik musi mieć silnego szefa. Zachód to izolacja i samotność. Słońce zawsze wschodziło na wschodzie, a zachodziło na zachodzie. Kto rozumie kulturę wschodu i zachodu może powiedzieć o tym, że przeżywa świat w jego pełni.
pobierz 69.0 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 6 miesięcy temu
KTIP - jedna rzecz
Zaczyna się nowy rok szkolny, w podkaście mówię o tym, by skorzystać z tej okazji i zmienić, naprawić, wdrożyć lub zaplanować jedną rzecz. A potem regularnie ją realizować. Uważam, że jesień jest najlepszym czasem na wprowadzenie zmian w życiu. Małych zmian i dużych zmian. Mamy energię ze słońca, jesteśmy odżywieni, więc mamy siły do wytrwałych działań. Jeśli odkryjecie tę “jedną rzecz” i zaplanujecie ją, możecie o tym do mnie napisać: kasia(at)stacjazmiana.pl Wspominam rozmowę z Grzegorzem Kotfisem: [link] Zapraszam was w tym podcaście na Slot Pomorze, który odbywa się pod patronatem Stacji Zmiana: [link] Wydarzenie na FB jest pod adresem: [link]
pobierz 15.8 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 6 miesięcy temu
72. Nic się nie dzieje przez przypadek - Agnieszka Kaczor - artystka, wokalistka i aktorka
Zróbcie sobie mocną kawę, bo zapraszam was, razem z Agnieszką Kaczor, w podróż do Teatru Muzycznego w Gdyni. Wyobraźcie sobie, że zasiadacie razem z nami w sali baletowej Teatru. Tam przez okno wpatrujemy się w morze i słuchamy opowieści Agnieszki Kaczor. Aktorki, wokalistki, organizatora wydarzeń kulturalnych, impresario i przewodnika po Teatrze Muzycznym oraz mądrej życiowo kobiety. Agnieszka Kaczor spędziła trzydzieści lat na scenie, a teraz nadszedł czas zmiany. Rozmawiamy o tych zmianach, patrząc w przeszłość i przyszłość. Mówimy o trudnym pożegnaniu z pierwszym domem, ale też o rzeczywistych zmaganiach związanych z zawodem aktora. Zapraszamy do wysłuchania bardzo ciekawego podcastu. Kasia Michałowska Więcej o Agnieszce Kaczor: [link] [link] [link] Ważna książka dla Agnieszki Kaczor: [link] Piosenki śpiewane przez Agnieszkę Kaczor: [link] [link] [link] Po wysłuchaniu podcastu, jestem przekonana, że zachęcisz się, by odwiedzić Teatr Muzyczny w Gdyni. Tu można kupić bilety na niesamowite spektakle: [link] Ciekawe myśli z rozmowy: Teatr jest moim pierwszym domem. To czego możemy być w życiu pewni, to zmiana. Ważne jest przeżywanie kariery z perspektywy jej końca. Praca w teatrze nie jest dla każdego. Albo się ma misję do spełnienia, albo się przychodzi do pracy. Uważam, że teatr tworzą ludzie. Zmiana jest trudna, ale ważniejsze jest to, by nie stać w miejscu. Ważne jest to, by lustro mówiło mi codziennie, witam cię!, życzę dobrego dnia. Młody wygląd w teatrze nie pomaga: byłam za młoda, aby grać stare, a za stara, aby grać młode. Mam ufność w to, że nic złego mnie nie spotka. A jeśli spotka mnie coś złego, to z jakiegoś powodu, bo mam się czegoś nauczyć. Rodzice mnie nauczyli, że trzeba się czemuś poświęcić. A jeśli dostanę za to wynagrodzenie, to znaczy, że jestem w raju. Kiedyś myślałam, że gdy uszczęśliwię świat, to będę szczęśliwa. Teraz odkryłam, że to ja muszę być szczęśliwa, by świat dookoła mnie był szczęśliwy. Nie chcę spędzić reszty życia nad zastanawianiem się nad tym, co by się wydarzyło „gdyby”. Szkoda na to prądu i energii życiowej.
pobierz 115.8 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 7 miesięcy temu
71. Moje pokolenie już nie chce być kontrolowane - Adam Matysiak
Adam Matysiak od ponad roku próbuje wdrażać w swojej firmie turkusowe zasady. W podcaście mówi, że turkusową organizację można zdefiniować za pomocą pięciu słów: samoorganizacja, partycypacja, transparentność, zaufanie i wartości. Adam w wyważony sposób pokazuje, że turkus nie jest dla każdego. Obecnie rozwija firmę w branży IT, wdraża turkusowe zasady, bo jak opowiada w rozmowie, taki sposób prowadzenia firmy pasuje do jego osobowości. W podcaście odpowiadamy na pytania: czy jest możliwe, by ludzie w swojej firmie czuli się szczęśliwi? Jak to wpływa na sposób zarządzania i rozdział odpowiedzialności? Czy turkusowa firma jest utopią, czy realną korzyścią dla pracodawcy? Firma Adama (HighSolutions), chce być jednym z kamyków zmiany, by pokazać, że można podejść inaczej do zarządzania. Adam dzieli się swoimi odkryciami, ale również zmaganiami podczas wdrażania turkusowego zarządzania. Ciekawa jestem co sądzicie o takim podejściu i czy chcielibyście pracować w turkusowej firmie? Napiszcie o tym do mnie Kasia(at)stacjazmiana.pl Adam Matysiak i jego firma HighSolutions: [link] Adam Matysiak stara się dzielić swoją wiedzą na temat turkusowego zarządzania. W tym celu stworzył kanał na YouTube “Turkusowy Prezes”, warto tam zajrzeć: [link] Adam poleca książkę, która zmieniła jego spojrzenie na prowadzenie własnej firmy “Szef, który ma czas”: [link] Poleca również książkę “It's Our Ship: The No-Nonsense Guide to Leadership”: [link] Polecam przypomnieć sobie naszą rozmowę z Tomaszem o zaufaniu: [link] Warto posłuchać rozmowy z Wiktorem Schmidtem z firmy Netguru: [link] Turkusowa firma marzeń: [link] Wspominam rozmowę z ś.p. profesorem Jackiem Namieśnikiem, byłym rektorem PG: [link] Kilka ciekawych myśli z rozmowy: Uważam, że biznes jest gotowy (przynajmniej ten młodszy) na nowoczesne podejście do zarządzania. Nowe podejście do zarządzanie, to nowa nadzieja, że może być inaczej, że może być lepiej w pracy. W branży IT wprowadzenie turkusu do zarządzania jest proste, bo tego wymaga zwinne tworzenie oprogramowania. Ale znam wiele firm, które są w sektorze IT, a nadal nie dają pracownikom swobody. Moje pokolenie już nie chce być kontrolowane. Tak samo, jak my nie chcemy być kontrolowani, tak nie chcemy kontrolować innych. Mamy inne priorytety. Sposób zarządzania zależy do zespołu. Są ludzie, którzy nie umieją się samozorganizować i ci potrzebują menadżera, który daje im zadania. Ale są osoby, które umieją się samozorganizować i one pasują do zarządzania turkusowego. W naszej firmie wszystkie wynagrodzenia, ceny i wydatki są jawne. Musimy zacząć sobie ufać. Jeśli nie zaczniemy sobie ufać w biznesie, to zaufanie w Polsce nie wzrośnie. ...
pobierz 137.3 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 7 miesięcy temu
KTIP Opowieść o bajglu z burakami, czyli nauka przepraszania
W KTIPie dzielę się pomysłem Danna Meyera, restauratora z Nowego Jorku, że droga do sukcesu jest wybrukowana dobrymi reakcjami na błędy. Dobra reakcja wobec współpracowników, przyjaciół i rodziny. Z nauką mądrej porażki wiąże się nauka wrażliwego przepraszania. Danny Meyer wyróżnia pięć etapów przeproszenia: świadomość, przyznanie się, przeprosiny, działanie i wykazanie się dodatkową hojnością.Posłuchaj tego KTIPa, a naukę przepraszania zastosuj na urlopie, gdy spędzasz czas z przyjaciółmi i bliskimi. Warto, bo przetestowałam to na własnej skórze i odkryłam, że błąd może być punktem zwrotnym w naszym życiu. Na końcu KTIPa zapraszam do wysłuchania wywiadu ze mną w podcaście DEV SESSION u Grzegorza Kotfisa. Podcast, do, którego zostałam zaproszona przez Grzegorza Kotfisa: https://devsession.pl/ Danny Meyer - to o nim mówię w tym podcaście: [link] Podcast z Dannym Meyerem: [link]
pobierz 39.0 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 8 miesięcy temu
70. W ludziach siła - Gloria Ziencina-Kawula
Podcast o lepszej stronie internetu, czyli o budowaniu wartościowych relacji, odnajdywaniu interesujących ludzi, by robić z nimi ciekawe projekty. Dyskutujemy o elementach potrzebnych do rozwinięcia społeczności wokół Instagrama i Twittera, bo właśnie dzięki Twitterowi poznałyśmy się z Glorią. Podczas rozmowy odkrywamy, że obie wyciągamy ludzi z online do offline. Gloria buduje społeczność krakowskich igersów. Dzięki tym spotkaniom poznała swego męża. Z osobami poznanymi przez Instagrama wyjeżdża na wakacje i świętuje najważniejsze momenty w życiu. Gloria opowiada o drodze zawodowej i o tym jak dostała pracę w Brand24. Rozmawiamy też o jej celach rozwojowych widzianych oczyma pracodawcy. A także o genezie i produkcji #InstaGlories (szkoleń dotyczących Instagrama). Pod koniec, dyskutujemy o budowaniu marki poprzez Instagrama i nie chodzi tu o “dziubki” oraz zdjęcia jedzenia, a merytoryczną treść. Strona, na której przeczytasz więcej na temat Glorii: [link] Instagram Glorii - warto tu zajrzeć: [link] Twitter Golorii:https://twitter.com/gloria_zk Zapraszamy do oglądania zdjęć Igers Kraków: [link] Praca Glorii, Brand24: [link] Ostatnio Natalia Hatalska opisała tę ciemniejszą stronę Instagrama, jednak my w rozmowie z Glorią, patrzymy na Instagram od strony relacji i narzędzia, które pozwala budować bliskość: [link] Zachęcamy do zapoznanie się platformą quora - platformą pytań i odpowiedzi: [link] Profil Glorii, który przygotowała specjalnie po to, by otrzymać pracę w Brand24: [link] Przy okazji w tym temacie, zachęcam was do dołączenia do społeczności 3miastoTweetup lub do stworzenia podobnych społeczności w swoim mieście. Chętnie pomogę: [link] Wspominamy prezentację Jana Zająca z Sotrendera, wygłoszoną podczas Infoshare, na temat sztucznej inteligencji: [link] Ciekawe myśli z rozmowy: Co do funkcjonowania online, wciąż szukam najlepszej metody. Na przykład weekendy staram się być offline. Wyzwaniem wizerunkowym firmy jest zainteresowanie sobą potencjalnych pracowników, przyciągnięcie do siebie, a potem ich utrzymanie. Budowanie marki firmy, poprzez budowanie marek zatrudnionych osób, jest bardzo ważne. Podziękowanie i docenienie nic nie kosztuje, natomiast może być cennym paliwem ofiarowanym twórcy. Nauczyłam się podczas pracy w Brand24, że dawanie od siebie, dzielenie się, jest najlepszym sposobem na budowanie marki osobistej. Sztuczna inteligencja nie zastąpi ludzi, którzy budują więzi i relacje. Zawsze patrzyłam na media społecznościowe jak na punkt wyjścia do głębszych relacji. Jeśli ktoś poświęca nam czas i uwagę, to jest wielkie wyróżnienie. Nie zmarnujmy jego czasu i uwagi.
pobierz 126.1 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 8 miesięcy temu
69. Chcę innych uzależnić od książek - Mikołaj Małaczyński
Mikołaj Małaczyński jest prezesem zarządu i współzałożycielem firmy Legimi - Netflixa z książkami - płacąc abonament uzyskuje się dostęp do tysięcy książek. Rozmawiamy o wypożyczaniu książek, bibliotekach, rozwoju nawyków czytelniczych i przyszłości czytelnictwa. Ale również rozmawiamy o rozwijaniu ambitnego biznesu, który zabiega o naszą koncentrację i musi konkurować z wielkimi koncernami. Drugą część podcastu poświęciliśmy zaangażowaniu obywatelskiemu. Mikołaj zachęca do rozpoznania “swego Westerplatte” - sprawy, której nie możemy odpuścić. Następnie, nie chowania się za plecami innych, a stanięcia na czele, by tej sprawy bronić . Firma Mikołaja Małaczyńskiego: [link] Kilka ciekawych myśli: Młode pokolenie już wie, a starsze uczy się, że lepiej mieć dostęp niż coś posiadać. Ważniejsze jest zdobywanie umiejętności, niż zdobywanie wiedzy na własność. Ebooki obecnie robią zawrotną karierę. Technologia powoduje otwieranie nowych ścieżek i pozwala włączać nowe grupy, które, być może do tej pory, były wykluczone z korzystania z danej usługi. Nie jest tak, że czytamy albo książki papierowe, albo słuchamy audiobooków. Jeśli ktoś jest czytelnikiem, to jest czytelnikiem, który czyta wszystko. Zachęcam słuchaczy do znalezienia takiej sprawy, od której nie można zdezerterować. Chciałabym byśmy dali odpór problemowi, jakim jest fake news.
pobierz 57.7 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 8 miesięcy temu
KTIP Holakracja - czy warto oddać władzę w ręce pracowników?
W pracy zazwyczaj słyszę zdanie: “Kaśka! Odpuść sobie!” Ale ja nie mogę. Zazwyczaj “za bardzo się angażuję”, “wychodzę przed szereg”, albo “za bardzo mi zależy na cudzym rozwoju, firmie lub organizacji”. Co zrobić, jeśli misja firmy lub organizacji jest mi bliska, a ja angażuję się w pełni? W KTIPie chciałabym zainspirować was do odkrywania czym jest wprowadzenie do organizacji elementów holakracji. Zainspirowana, po raz pierwszy przez Jacka Narkiewicza (CX sp. z o.o.), a po raz drugi przez dr inż. Tomasza Trzcińskiego (Tooploox), zainteresowałam się holakracją, bo odkryłam, że taki styl organizacyjny, to jest coś dla mnie. Zachęcam również was do zapoznania się z tematem i refleksji czy lubicie hierarchię, czy nie? Uważam, że samoorganizujące się zespoły mogą być doskonałą odpowiedzią na zmieniającą się w zawrotnym tempie rzeczywistość. Kasia Polskie firmy, które wdrożyły holakrację: • XSolve • Grupa CX • Chilid Hi-End Web Design • Sylius • Tooploox • Boldare Konstytucja holakracji, ale jej nie czytajcie, bo można się zniechęcić. Najpierw warto zrozumieć o co chodzi, a potem warto zapoznać się z konstytucją: [link] Polecane książki do poszerzenia wiedzy na temat holakracji (Mariusz Chrapko): [link] Mariusz Chrapko - więcej o holakracji: [link] Organizacje i firmy, które wdrożyły holakrację: [link] Przypominam w KTIPie o facylitacji, więc posłuchajcie bardzo ciekawą rozmowę z Romanem Warkoczem: [link] Firma Tooploox prowadzona przez dr Tomasza Trzcińskiego wdrożyła holakrację. Przypominam rozmowę: [link] Przypominam rozmowę z ŚP profesorem Jackiem Namieśnikiem o ważności otwartości w czasie zmiany: [link]
pobierz 49.0 MB odcinki RSS iTunes www
opublikowany 8 miesięcy temu
68. Sztuczna inteligencja wytnie siermiężną pracę - dr inż. Tomasz Trzciński
Dr inż. Tomasz Trzciński jest adiunktem w Zakładzie Grafiki Komputerowej Instytutu Informatyki Politechniki Warszawskiej, współwłaścicielem firmy Tooploox, gdzie jako Chief Scientist kieruje zespołem zajmującym się uczeniem maszynowym. W 2017 r. odbył staż naukowy na Uniwersytecie Stanforda. W 2016 r. znalazł się na liście New Europe 100 – innowatorów i liderów pozytywnych zmian z krajów Europy Środkowo-Wschodniej. Zajmuje się uczeniem maszynowym, widzeniem maszynowym i rozwijaniem sztucznej inteligencji. Z Tomaszem Trzcińskim rozmawiam o jego ścieżce naukowej, sztucznej inteligencji i o wymuszonej przez nią zmianie podejścia do naszej pracy. O tym jak wyjazdy poza Polskę otwierają oczy oraz jak z pomysłu studenckiego, który zakiełkował na Politechnice Warszawskiej, zrodził się skomplikowany koncept, o którym usłyszał świat. Mimo, że przebieg kariery naukowej umieszcza Tomasza w szufladzie osób o umiejętnościach z zakresu nauk ścisłych, warto zaznaczyć, że lubi on nauki humanistyczne i społeczne. Zawsze interesował się historią, psychologią i rozwijał swoje zdolności językowe. Mówi, że miewał wewnętrzne wątpliwości czy krok w stronę politechniki to dobre miejsce dla niego, jednak z perspektywy czasu widzi, że jeśli pracuje się ze sztuczną inteligencją, szeroki zakres widzenia zjawisk społecznych bardzo pomaga. Miejsce pracy i rozwoju naukowego Tomasza Trzcińskiego: [link] [link] Firma Tooploox, której współwłaścicielem jest Tomasz Trzciński: [link] Dr inż. Tomasz Trzciński jest współzałożycielem startupu Comixify: [link] Dr inż. Tomasz Trzciński jest współorganizatorem Warsaw.ai: [link] Ode mnie KTIP i dodatkowe myśli na temat sztucznej inteligencji: czy powinniśmy się jej bać?: [link] Kilka ciekawych myśli z rozmowy: Warto zebrać swoje unikalne doświadczenia, a potem mocno zastanowić się nad tym, jak można przekuć je w jakiś fajny sposób na życie i pracę. Mieszkanie w Warszawie, Barcelonie, czy Lozannie to jest tylko stan przejściowy, bo ważne jest to, z kim się jest, a nie to gdzie się jest. Mieszkając w Szwajcarii obserwowałem system bankowy - szeroko znany na świecie - a tak mocno zacofany, wobec naszego systemu bankowego. Byłem świadkiem pracy, która urąga ludzkiej godności. Sztuczna inteligencja wytnie tę siermiężną pracę. Większość ludzi traktuje pracę, jako przymusową formę zapełniania swego portfela. Nadchodzą czasy, gdy to się zmieni. Sztuczna inteligencja zmniejszy zapotrzebowanie na formę pracy, która uciemięża. Docelowo sztuczna inteligencja otworzy wiele ścieżek, które do tej pory były niemożliwe. Jeśli robisz pracę, którą musisz robić, prawdopodobnie wcześniej, czy później twoja praca zostanie zautomatyzowana. Już dzisiaj trzeba sobie zadać pytanie, jaką pracę wykonywałbyś z pasją?
pobierz 52.8 MB odcinki RSS iTunes www
Starsze
»
miodek